Miało być „popraw jeszcze menu”. Po drodze zmieniłeś nawigację, cofnąłeś nawigację i poprosiłeś, żeby jednak zrobił ją porządnie. Agent kilka razy oznajmił, że teraz jest idealnie.
Za taki wieczór możesz dostać paragon. Z liczbą poleceń, zużyciem tokenów i kwotą na dole. Wśród pozycji znajdziesz nawet to, ile razy agent napisał „You're absolutely right”. Najwyraźniej przyznawanie Ci racji też było częścią pracy.
Robi to VibeReceipt, mały, niezależny projekt dla osób korzystających z Claude Code, Codex CLI lub OpenCode. Zbiera informacje z historii zapisanej na Twoim komputerze i układa je w wydruk przypominający paragon ze sklepu.
Kwota oznacza, ile zarejestrowane użycie kosztowałoby według cennika API. Jeśli korzystasz z abonamentu, nie dostajesz dodatkowego rachunku. Zwykłych rozmów z Claude w przeglądarce to narzędzie nie obejmuje.
Co właściwie ląduje na paragonie
Sesje, Twoje polecenia, odpowiedzi agenta, użyte narzędzia i liczba edytowanych plików. Do tego tokeny, czyli porcje treści przetwarzane przez model, oraz rozbicie użycia i kosztów między modelami.
W roli kasjera występuje model z najwyższą wyceną. Jest numer paragonu, data i kod kreskowy. Całość dostajesz jako obrazek PNG, więc można ją wrzucić na grupę bez robienia screena z terminala.
Najciekawsze są jednak te mniej księgowe pozycje: ile razy przerwałeś agentowi, jak często odpowiadał „Perfect!”, o której godzinie najwięcej z nim pracujesz. Jest też licznik frustracji, który szuka wybranych angielskich przekleństw w poleceniach. Polskiego narzekania nie rozpoznaje. Możesz więc wyjść na człowieka o imponującym spokoju, choć historia rozmów sugerowałaby coś innego.
Nie trzeba zakładać konta ani wysyłać historii na stronę. Analiza odbywa się lokalnie, a treść Twoich rozmów nie jest przepisywana na obrazek. Nazwy projektów można dodać osobno, jeśli chcesz je pokazać.
Duża kwota nie znaczy, że tyle zapłaciłeś
W abonamencie łatwo przestać myśleć o tym, ile pracy uruchamia jedno „spróbuj jeszcze raz”. VibeReceipt nadaje temu liczbę. Bierze zapisane zużycie i przelicza je według stawek API, uwzględniając różne kategorie tokenów, w tym ponownie wykorzystywany kontekst.
Może też zestawić wynik z ceną Twojego planu. Tylko nie ogłaszaj od razu, że zaoszczędziłeś kilka tysięcy. Jeśli zestawienie obejmuje kilka usług albo część pracy opłacanej osobno, jeden abonament nie opisze wszystkich wydatków.
Tak samo duży paragon niewiele mówi o wartości aplikacji. Agent mógł zbudować działającą funkcję albo przez godzinę poprawiać własną poprawkę. Zużycie rosło w obu przypadkach.
I właśnie dlatego ten pomysł jest ciekawszy niż kolejny licznik tokenów schowany w ustawieniach. Dostajesz krótkie podsumowanie swojej pracy z AI, razem z jej dziwnymi nawykami. Na grupie można już pokazać apkę, stack i przychody. Teraz dochodzi paragon za dochodzenie do wersji „już naprawdę gotowe”.